Donkerepuntjes? Helse pijn, nare dagen en nu?

Vandaag geen lichtpuntjes maar ‘donkerepuntjes’.
Gisteren kwam er geen artikel online, maandag had ik ‘gelukkig’ al een artikel ingepland staan en zaterdag avond lukte het mij om mijn week in foto’s af te maken, maar ondertussen had ik een hell weekend en begin van de week. Ik vertel je meer in dit artikel, lees snel verder.

donkerepuntjesMijn god wat een rot weekend heb ik gehad, letterlijk een donkerepuntjes weekend. Vrijdag had ik de hele dag al wat meer last van beide nieren en tegen de avond moest ik mijn leuke rok inwisselen voor een joggingbroek want de druk op mijn flanken trok ik niet. Ook nam ik extra pijnstilling maar ik verwachtte dat dit wel weer afnam.

Die avond ging ik naar mijn ouders en dat was maar goed ook. De nacht verliep al niet al te lekker en tegen een uur of half 6 trok ik het niet meer. Ik heb mijn moeder wakker gebeld zodat er iemand een kruik kon maken en extra pijnstilling kon brengen. Maar dat duurde uiteindelijk te lang, ik strompelde naar beneden met Haddock en meteen werden de nierkolieken heftiger. Mijn ‘goede’ nier was dit keer de pineut.
Na lange tijd, extra pijnstilling, nog meer pijnstilling en een kruik werd het houdbaar, voor zover het houdbaar kan zijn, en ben ik terug naar bed gegaan.

De hele dag sluimerde de pijn door en werd erger en dan weer minder. Vergelijk het met een golf. Gelukkig kon ik die dag wel nog mijn artikel voor maandag afmaken en ‘mijn week in foto’s’ kon ik ook nog afmaken. De rest zou ik maandag doen, niet wetende dat mij dat niet meer zou lukken.

Ik lag ’s avonds nog niet eens een half uur in bed en ik kon alweer naar beneden strompelen, de kolieken kwamen weer heel heftig terug. De hele dag door slikte ik al pijnstilling extra en had ik een kruik maar die kolieken zijn zo sterk, die komen er gewoon doorheen. Gelukkig bedacht papa zich dat er nog 1 pijnstilling is die ik erbij kon nemen en die hielp gelukkig iets.
De hondjes waren trouwens ontzettend lief en zorgzaam, schatjes zijn het!

donkerepuntjesZondag heb ik de hele dag door meerdere aanvallen gehad die iets minder heftig waren maar alsnog ontzettend pijnlijk en slopend. Door alle medicatie was ik ook nog eens ontzettend misselijk en mijn lijf wilde niet meer waardoor lopen echt een opgave was. Naar de wc strompelen en weer terug naar de bank, meer kon en deed ik niet.

Maandag ging het gelukkig iets beter maar mijn lijf is helemaal op. De pijnstilling besloot ik die avond af te bouwen en ook plaste ik een steentje uit, jippiee!! (grrr stomme nierstenen) En ik stortte psychisch even in, het duurt namelijk steeds langer om op te knappen en het is elke keer weer de vraag of ik weer helemaal opknap tot hoe ik was voor de aanvallen. Ook de wetenschap dat dit gewoon de rest van mijn leven zo blijft kwam even binnen.
Daarnaast wilde ik zo ontzettend graag naar huis, mijn eigen bed, mijn eigen spullen en niet afhankelijk zijn.

Maandag belde urologie ook nog over de nsk. De uroloog wilt eerst een urinekweek, als die goed is mag hij eruit. Pffff alles was al geregeld, duidelijk en hij mocht eruit hoe dan ook want hij zit alleen maar in de weg.
Nu kan ik wel leuk urine inleveren maar door die steen(en) kan het goed zijn dat er wel iets van ontsteking in de urine zit. Wat vanuit mijn goede nier komt waar geen drain zit.
Daarnaast slik ik ook onderhoudsdosis antibiotica en heb ik met de uroloog van het Radboud afgesproken dat ik de dag voor het verwijderen een 3 dubbele dosis antibiotica moet nemen en dat nog een aantal dagen blijven slikken. Iets wat de uroloog in Rijnstate vaak niet doet terwijl je bij mij juist voorzichtig moet zijn omdat ik zo een ontsteking heb. Diepe zucht.
Mama heeft urine weggebracht en als het goed is gaat maandag om half 11 de drain eruit! Duimen jullie?

Ik ben sinds  dinsdag ochtend kwart voor 11 thuis, heb de hele middag in bed gelegen en ben er even eruit geweest om een pakketje op te halen. Dat was fijn, even een stukje lopen, wel langzaam aan en uiteindelijk was het toch iets te ver. Dus daarna meteen op de bank, straks alleen Haddock nog uitlaten en dan weer naar bed.
Qua pijn gaat het gelukkig nog een stukje beter en dat is wel positief want ook dat is altijd afwachten of dat weer wordt zoals het was of erger blijft. Ook voel ik mij iets fitter en de extra medicatie is bijna volledig gestopt.

DonkerepuntjesMaar door dit alles is er gisteren dus niks online gekomen en vandaag was het eigenlijk tijd voor ‘lichtpuntjes’ maar ook die komt vandaag niet online. En donderdag? Ik denk niet dat er iets online komt. Hetzelfde geld voor vrijdag. Ik heb genoeg ideeën en zelfs al een paar artikelen bijna af maar moet nu even rust nemen. Het kan best zijn dat er donderdag toch iets online komt, misschien wel vrijdag ook, maar ik ga niks beloven.

Ik vind het dood eng, elke keer als ik een beetje meer pijn krijg dan denk ik ‘ohnee toch’. Maar dat neemt komende dagen/weken ook wel weer af.

Jullie kunnen in ieder geval nog een ‘dag maart, hallo april’ verwachten en die ‘lichtpuntjes’ komen ook, want dat is alweer veel te lang geleden.

Liefs Amy

Volg je eemslife al op: Facebook || Twitter || Instagram || Bloglovin’ || Pinterest

One thought on “Donkerepuntjes? Helse pijn, nare dagen en nu?

  1. Het was weer een heftig weekend voor je meissie. Het is zo naar om te zien dat je zoveel pijn hebt en we niks kunnen doen voor je behalve er voor je zijn. Ben wel blij voor je dat je weer iets fitter bent. Ik wil haast zeggen “doe rustig aan” maar iets anders kun je niet 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge